الهی! گاهی، نگاهی

ای شاه

banafsheh2110 — Sun, 13 Dec 2009 05:42:18 GMT

ای شاه بی خیال مست

با توام آیا با منه مسکین حواست هست

روزگاری دامنت میگیرد آه این فقیران تهی دست

تا کنون آیا کنار کودکانت نیمه شب آشفته خفتستی

نه نه تو بی غم و مستی

تا کنون حتی برای تکه نانی پیش فرزندان خود شرمنده بودستی

نه نه تو بی غم و مستی

کجا پای تو تا زانو به گل بودست

کجا چشمانت از بار گناهانت خجل بودست

صدای ناله ي دهقان پیری را که می گرید شنیدستی

نه نه تو بی غم و مستی

ای شاه بی خیال مست

با توام آیا با منه مسکین حواست هست

روزگاری دامنت میگیرد آه این فقیران تهی دست

چرا خدا باید و نباید می کنه؟!

banafsheh2110 — Mon, 30 Nov 2009 15:32:18 GMT

يه بار از يكي يه سوال كردم كه چرا خدا مي گه فلان كار رو بكنيد و بسان كار رو نكنيد؟

يه جواب خوشگل بهم داد.

گفت:

اولاً يادت باشه كه اگه مي گي عاشق خدا هستم نگو چرا؟ بگو چشم، هر چي تو بگي.

دوماً فكر مي كني ما خيلي مي دونيم؟!

بذار يه مثال بزنم

آدم وقتي تو شكم مامانشه فكر ميكني اينجا آخرشه.

غذا كه هست، نفس كه مي كشه، جاش هم كه گرم و نرمه. همه چي رو به راهه حتي وقتي به دنيا مياد اذيت مي شه، مي ترسه و جيغ مي زنه و گريه مي كنه اما اين تا وقتيه كه دنيا رو نديده!

وقتي مياد به دنيا مي فهمه نفس كشيدن چه حالي مي ده، مي فهمه غذاها چه لذتي دارن، مي فهمه چه دنياي كوچيكي داشته، مي فهمه خواب و خوراك و گشت و گذار چه نعمتايي هستن كه نداشته!

حالا موضوع اين جاست كه توي شكم مامان خانم يه كارايي رو گفتن نكن (اينجا استثنائاً به مامان هم مربوط مي شه) فلان دارو ها رو نخور، فلان كارها رو نكن، عصباني نشو و هزار تا كار ديگه

اين چيزا توي اون دنياي كوچيك به ني ني جون آسيبي نمي رسونه و اگه دست اون باشه مي گه آخه چه حكمتي داره اين نخوردنها و نكردنها و بايدها و نبايدها. اما من و تويي (و مامان خانم) كه تو اين دنياييم مي فهميم چرا اين همه بايد و نبايد مي كنن.

حالا من و تو هم نمي دونيم، شايد اين بايدها و نبايدها اينجا تاثيري نداشته باشن اما از كجا مي دوني وقتي به اون دنيا مي ريم چه خبره؟! از كجا مي دوني تاي كارهاي ما تو اون دنيا چه جوري خودش رو نشون ميده؟

دکتر شریعتی

banafsheh2110 — Wed, 28 Oct 2009 05:54:42 GMT

خدایا کفر نمی‌گویم،
پریشانم،
چه می‌خواهی‌ تو از جانم؟!
مرا بی ‌آنکه خود خواهم اسیر زندگی ‌کردی.
خداوندا!
اگر روزی ‌ز عرش خود به زیر آیی
لباس فقر پوشی
غرورت را برای ‌تکه نانی
به زیر پای‌ نامردان بیاندازی‌
و شب آهسته و خسته
تهی‌ دست و زبان بسته
به سوی ‌خانه باز آیی
زمین و آسمان را کفر می‌گویی
نمی‌گویی؟!
خداوندا!
اگر در روز گرما خیز تابستان
تنت بر سایه‌ی ‌دیوار بگشایی
لبت بر کاسه‌ی‌ مسی‌ قیر اندود بگذاری
و قدری آن طرف‌تر
عمارت‌های ‌مرمرین بینی‌
و اعصابت برای‌ سکه‌ای‌ این‌سو و آن‌سو در روان باشد
زمین و آسمان را کفر می‌گویی
نمی‌گویی؟!
خداوندا!
اگر روزی‌ بشر گردی‌
ز حال بندگانت با خبر گردی‌
پشیمان می‌شوی‌ از قصه خلقت، از این بودن، از این بدعت.
خداوندا تو مسئولی ...
خداوندا تو می‌دانی‌ که انسان بودن و ماندن
در این دنیا چه دشوار است،
چه رنجی ‌می‌کشد آنکس که انسان است و از احساس سرشار است…

مولوی

banafsheh2110 — Sun, 04 Oct 2009 13:19:18 GMT

نگفتمت: «مرو آنجا که آشنات منم؟!
در این سراب فنا چشمه ي حیات منم؟

وگر به خشم روي صد هزار سال ز من

به عاقبت به من آيي كه منتهات منم»
نگفتمت که: «به نقش جهان مشو راضی
که نقش بند سراپرده ی رضات منم؟»
نگفتمت كه: «منم بحر و تو يكي ماهي

مرو به خشك كه درياي باصفات منم؟»

نگفتمت که: «چو مرغان به سوی دام مرو
بیا که قوت پرواز و پر و پات منم؟»
نگفتمت که: «تو را ره زنند و سرد کنند
که آتش و تپش و گرمی هوات منم؟»
نگفتمت که صفت های زشت در تو نهند
که گم کنی که سر چشمه صفات منم؟»
نگفتمت كه: «مگو كار بنده از چه جهت

نظام گيرد؟» خلاق بي جهات منم

اگر چراغ دلی، دان که راه خانه کجاست
وگر خدا صفتی، دان که کدخدات منم

مطمئنم که

banafsheh2110 — Tue, 22 Sep 2009 11:27:18 GMT

سنگینی باری که خداوند بر دوش ما میگذارد...

آنقدر نیست که کمرمان را خرد کند،

آنقدر است که ما را برای دعا به زانو درآورد!

می دونی؟

banafsheh2110 — Mon, 14 Sep 2009 18:23:18 GMT

عده اي مثل قرص جوشانند؛ در ليوان آب كه بياندازيشان طوري غليان كرده و كف مي كنند كه سر مي روند اما كافي است كمي صبر كني بعد مي بيني كه از نصف ليوان هم كمترند...

فراموش نکنید

banafsheh2110 — Mon, 07 Sep 2009 11:20:18 GMT

دستهایی که کمک می‌کنند مقدس‌تر از دستهایی هستند که تسبیح می گردانند

هیس!

banafsheh2110 — Sat, 29 Aug 2009 08:55:17 GMT

بهتره هیچی نگم!

امتحان

banafsheh2110 — Wed, 26 Aug 2009 21:02:18 GMT

وزش باد برای رقصاندن شاخه ها نیست

بلکه

برای امتحان ریشه هاست!

فاطمه شهیدی

banafsheh2110 — Sat, 22 Aug 2009 12:33:18 GMT

رمضان که می شود صدایت را بلند می کنی؛ بلند و بلندتر. من بیشتر و بیشتر پشت پرده پنهان می شوم. تو هر رمضان قفسم را می گذاری در بهشت تا هوس کنم، ولی من... چرا رهایم نمی کنی؟...

من هیچ مولای کریمی را بر بنده زشتکارش صبورتر از تو بر خودم ندیده ام!